Uzasadnienie
D.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.919 zł podatnik złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
We wniosku tym skarżący oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką W. oraz 23-letnią córką P. Majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 49 m2. Jednocześnie skarżący wskazał, że z uwagi na system tzw. "jednego okienka" i niedopatrzenia jego księgowego musiał zamknąć prowadzoną działalność gospodarczą. Aktualnie jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnych dochodów. Łączny dochód rodziny, w skład którego wchodzą renta jego matki oraz stypendium córki, zamyka się kwotą 2.221 zł.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2011 roku wezwano skarżącego do nadesłania wyciągów z posiadanych przez niego, jego matkę oraz córkę rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz sprecyzowania kwoty środków przeznaczanych na utrzymanie rodziny i pozostałe wydatki związane z utrzymaniem mieszkania - w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W wykonaniu powyższego wezwania skarżący nadesłał m.in. odcinek renty matki, decyzję w sprawie stypendium córki, dokumenty dotyczące wysokości opłat, zobowiązań kredytowych, a ponadto wskazał, że koszty utrzymania wynoszą 1.560 zł.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Z kolei koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.)
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką W. oraz 23-letnią córką P.. Skarżący jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 49 m2. Natomiast łączny dochód rodziny wynosi 2.221 zł, co w przeliczeniu na osobę stanowi kwotę ok. 740 zł. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią koszty utrzymania w wysokości 1.560 zł miesięcznie.
Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wykazana we wniosku sytuacja majątkowa skarżącego, w tym zwłaszcza przedstawione zdolności płatnicze rodziny, powodują bowiem, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)