Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2010 r. w sprawie I SA/Łd 364/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., powołując się na uchybienie terminu, odrzucił skargę K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok. Postanowienie to nie było kwestionowane przez stronę i stało się prawomocne.
W dniu 5 maja 2010 r. podatniczka wniosła ponownie – tym razem za pośrednictwem organu odwoławczego – skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podała, że pierwotnie skarga została złożona w Urzędzie Skarbowym w S. z uwagi na pouczenie, jakie zostało jej udzielone przez p.o. Naczelnika tego Urzędu, że wszystkie pisma w sprawach dotyczących podatków od paliw może składać w tym organie administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1-2 p.p.s.a.).
Przesłanka braku winy w uchybieniu terminu jest w orzecznictwie i doktrynie konsekwentnie oceniana przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149).
Ponadto z treści art. 87 § 2 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek obciąża podmiot, który wnosi o przywrócenie terminu. Niewskazanie takich okoliczności wiąże się z negatywnymi konsekwencjami procesowymi dla wnioskodawcy. Sąd bowiem nie jest uprawniony ani domniemywać niezawinionych przez stronę przyczyn uchybienia terminu, ani też poszukiwać potencjalnych okoliczności wyłączających winę strony.
Mając na względzie taką wykładnię art. 87 § 2 p.p.s.a. nie sposób – zdaniem sądu – przyjąć, że w niniejszej sprawie skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi.
Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podniosła, że została błędnie pouczona przez p.o. Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., iż wszystkie pisma w sprawach dotyczących podatków od paliw może składać w Urzędzie Skarbowym w S. Nie negując przywołanego twierdzenia strony Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że w aktach sprawy (karta 541 akt administracyjnych) znajduje się decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nawet w przypadku udzielenia błędnej informacji przez p.o. Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., Strona mogła z łatwością dowiedzieć się o konieczności złożenia skargi za pośrednictwem organu podatkowego drugiej instancji. Błąd popełniony przez stronę, polegający na tym, że wniosła ona skargę do organu pierwszej instancji, zamiast za pośrednictwem organu odwoławczego, podczas gdy została prawidłowo pouczona o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy.
Nieuwagi lub zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 307/08 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
M.D.