Postanowienie WSA w Łodzi z 28 marca 2017 r., I SA/Łd 367/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 28 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2011 od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.

Skład

Sędzia NSA Teresa Porczyńska

Uzasadnienie

A. W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) który utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. ustalającą skarżącej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2011 od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, w wysokości 15.088 zł.

Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według obowiązujących przepisów oraz o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uzasadniając wniosek o przyznanie ochrony tymczasowej skarżąca podniosła m.in., że nie posiada obecnie żadnych środków pieniężnych. Nie ma również wystarczającej zdolności kredytowej ponieważ spłaca kredyt mieszkaniowy i zobowiązania z tytułu leasingu samochodu.

Skarżąca oświadczyła, że jedynym składnikiem majątkowym nadającym się do sprzedaży jest konstrukcja zabawowa znajdująca się w prowadzonej przez skarżącą sali zabaw dla dzieci. Jej sprzedaż wiązałaby się jednak z koniecznością zamknięcia działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.).

W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła, że konsekwencje wykonania zaskarżonej decyzji mogą być nieodwracalne.

Skarżąca oświadczyła, że nie posiada środków finansowych pozwalających uiścić zobowiązanie podatkowe ustalone w zaskarżonej decyzji.

Oświadczyła ponadto, że jedynym składnikiem majątkowym nadającym się do spieniężenia i uiszczenia należności wynikającej z zaskarżonej decyzji, jest konstrukcja zabawowa. Wyjaśniła, że prowadzi działalność gospodarczą – salę zabaw dla dzieci, w której przedmiotowa konstrukcja stanowi główną atrakcję. Jej sprzedaż wiązałaby się z koniecznością zakończenia działalności gospodarczej, wypowiedzeniem umowy najmu lokalu oraz zwolnieniem pracowników.

Sąd podzielił argumenty skarżącej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji (zwłaszcza w drodze egzekucji), którego konsekwencją może być likwidacja prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej wiąże się z niebezpieczeństwem postania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd, ewentualne odtworzenie przedsiębiorstwa może być niemożliwe.

Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Ake.