Uzasadnienie
K. A. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok w wysokości 13.901 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w wysokości 18.534 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z dnia 11 lipca 2018 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 418 zł. Odpis zarządzenia został doręczony stronie w dniu 31 lipca 2018 r.
Skargę w analogicznej sprawie wniósł również mąż skarżącej, który również został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w tej samej wysokości.
W dniu 7 sierpnia 2018 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.
W uzasadnieniu wniosku strona podała, że wraz z mężem są osobami niepełnosprawnymi. Wnioskodawczyni ma umiarkowany stopień niepełnosprawności, natomiast jej mąż znaczny stopień niepełnosprawności. Małżonkowie posiadają na utrzymaniu troje dzieci w wieku 16,17 i 20 lat, które uczą się i nie posiadają własnych źródeł utrzymania.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że małżonkowie są właścicielami domu o powierzchni 110 m2, o wartości około 150.000 zł, położonego na działce o powierzchni 1.454 m2. Ponadto posiadają mieszkanie o powierzchni 62,32 m2 o wartości około 80.000 zł. Małżonkowie posiadają oszczędności w wysokości około 2.500 zł, samochód osobowy Hyundai I10 z roku 2010 o wartości około 10.000 zł.
Małżonkowie utrzymują się z dochodów z rent, umowy o pracę oraz dochodów z najmu, w łącznej wysokości 4.575,98 zł.
Zgodnie ze złożonym oświadczeniem małżonkowie ponoszą następujące wydatki: za dostawę gazu, energii, co wody, odprowadzanie ścieków i wywóz śmieci – 950 zł, z tytułu podatku od nieruchomości – 200 zł, na nabycie leków i za rehabilitację – 450 zł, za usługi telekomunikacyjne i internet – 300 zł, wyżywienie – 1.150 zł, ubranie, przybory szkolne i książki – 950 zł, utrzymanie czystości – 350 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 -3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W niniejszej sprawie strona wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza wniosek strony zasługuje na częściowe uwzględnienie. Referendarz wziął pod uwagę, że wnioskodawczyni i jej mąż są osobami niepełnosprawnymi, co jak podniosła strona wiąże się z szeregiem ograniczeń, m.in. dotyczących zarobkowania. Z załączonych do wniosków orzeczeń o stopniu niepełnosprawności wynika, że wnioskodawczyni została zaliczona do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i może pracować na stanowisku przystosowanym, natomiast mąż skarżącej jest niepełnosprawny w znacznym stopniu i jest niezdolny do pracy. Z niepełnosprawnością małżonków wiążą się koszty leczenia i rehabilitacji. Za uwzględnieniem wniosku przemawia również to, że małżonkowie posiadają na utrzymaniu trójkę dzieci, które kształcą się i nie uzyskują żadnych dochodów.
Niezależnie od powyższego z wniosków obu małżonków wynika, że posiadają oni znaczny majątek w postaci dwóch nieruchomości i samochodu oraz oszczędności w wysokości 2.500 zł, tj. w wysokości przekraczającej kwoty wpisów od skarg w obu sprawach (2 x 418 zł). Uzyskują również stałe dochody w łącznej wysokości 4.575,98 zł. Pomimo znacznych wydatków na utrzymanie, nie są zatem osobami ubogimi do których adresowane jest prawo pomocy.
Reasumując, referendarz stwierdził, że strona nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Równocześnie z uwagi na wysokie koszty utrzymania rodziny, uiszczenie opłat sądowych w pełnej wysokości, w tym w szczególności wpisów od skarg i ustanowienia doradcy podatkowego z wyboru, wykracza poza możliwości finansowe małżonków. Mając również na uwadze przedmiot zaskarżonych decyzji, referendarz uznał za stosowne uwzględnić częściowo wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowić doradcę podatkowego dla strony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.