Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. – sierpień 2005 r., pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą polegającą na transporcie samochodowym. W chwili obecnej wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby konieczność zakończenia działalności gospodarczej, bowiem dojdzie do zajęcie rachunku bankowego oraz zajęcia środków transportu. Podatnik jest jedynym żywicielem rodziny, żona jego nie pracuje. Branża transportowa w obecnej chwili przechodzi olbrzymi kryzys, z czym związany jest spadek przychodów z tej działalności. Tym samym wykonanie decyzji w chwili obecnej spowodowałoby nieodwracalne skutki dla podatnika, bowiem doprowadziłoby do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu skarżący, poza hasłowymi sformułowaniami wniosku, iż wykonanie decyzji spowodowało by zakończenie działalności gospodarczej, jest kryzys w branży, ma na utrzymaniu rodzinę nie wykazał okoliczności, wymienionych w art. 61 § 1 p.p.s.a., warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie. Zaznaczyć należy, iż wnioskodawca w żaden sposób nie konkretyzuje powyższych okoliczności i nieuprawdopodabnia ich wystąpienia. Nie wskazuje dlaczego wykonie decyzji spowoduje zajęcie rachunku bankowego i zakończenia działalności gospodarczej
Sąd nie kwestionuje trudnej sytuacji skarżącego, zwraca jednak uwagę, że aktualny stan finansów firmy nie decyduje o zasadności wniosku o wstrzymanie. W przypadku wskazanego wniosku wnioskodawca powinien przekonać Sąd, że wykonanie decyzji przed wydaniem wyroku niezasadnie doprowadzi do sytuacji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Pamiętać także należy, że prowadząc działalność gospodarczą należy liczyć się z różnymi zagrożeniami, łącznie z czasowym lub stałym brakiem płynności finansowej, która doprowadzić może nawet do eliminacji podmiotu gospodarczego z obrotu gospodarczego. Zadaniem Sądu jest jedynie zbadać czy istotnie zagrożenia z art. 61 § 3 p.p.s.a. będą w swych skutkach nie adekwatne do wcześniejszego sposobu prowadzenia przez podmiot gospodarczy działalności (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 525/06, opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach - www.nsa.gov.pl).
Jednocześnie z treści skargi nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się dla skarżącej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przeto, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
P.Z-C.