Uzasadnienie
I SA/Łd 384/13
Pismem nadanym w dniu 22 lutego 2013 r. skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za kwiecień 2012 r.
Zaskarżoną decyzję skarżąca spółka otrzymała w dniu 22 stycznia 2012 r.
Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. WSA w Łodzi odrzucił skargę z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia.
Odpis powyższego postanowienia skarżąca spółka otrzymała w dniu 26 września 2013 r.
Pismem z dnia 3 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że spółka bez swej winy uchybiła terminowi do złożenia skargi. Wyjaśniono, że przy wyliczeniu terminu do złożenia środka zaskarżenia nie został uwzględniony dzień doręczania decyzji, a termin liczony był od dnia następującego po dacie, w której doręczona została przedmiotowa decyzja.
Zdaniem strony nie bez znaczenia w powyższej sprawie pozostaje fakt, iż dołączone do decyzji pouczenie o sposobie wniesienia środka zaskarżenia było dla spółki niezrozumiałe. W związku z powyższym spółka wyliczyła w sposób nieprawidłowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; w skrócie "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna z tym, że strona, która nie dochowała terminu, dysponuje ustawowym prawem do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Warunkiem pozytywnego rozpoznania żądania w tym przedmiocie jest spełnienie łącznie zarówno przesłanek formalnych:
- - skierowanie wniosku do sądu, w którym czynność miała być dokonana,
- - zachowanie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia,
- - wskazanie okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy (uzasadnienie wniosku) i
- - jednoczesne dokonanie czynności, której termin upłynął, jak i przesłanki materialnej polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy w niedochowaniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a.).
Dokonując wstępnej oceny wniosku, w aspekcie rygorów formalnych, stwierdzić należy, że wniosek skarżącej spółki nie uchybia wskazanym wyżej warunkom, co umożliwia przeprowadzenie jego merytorycznej oceny.
W opinii Sądu, strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi.
Zaznaczyć należy, że restytucja uchybionego terminu może mieć miejsce tylko w wyjątkowych przypadkach. Kryterium braku winy, jako przesłanki, która musi zostać spełniona by możliwe było przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowym. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (por. wyrok NSA z 13 października 1999 r., IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe wówczas, gdy stronie można przypisać dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa. Taka sytuacja wystąpiła w analizowanym przypadku.
Likwidator spółki nie wykazał, aby na przeszkodzie uiszczenia wpisu od skargi stanęły niespodziewane i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo starań nie udało się usunąć.
Z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że uchybienie terminu było następstwem niedołożenia przez spółkę należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Trzeba podkreślić, iż argumentacja wniosku o przywrócenie terminu opierająca się na okoliczności niezrozumienia pouczenia i wyjaśnieniu sposobu obliczania terminu nie może, w świetle obowiązku szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowym, wywołać zamierzonego przez stronę skutku.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.