Uzasadnienie
I SA/Łd 389/17
W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi G.N. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 604 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, jak oświadczyła "żyje w nędzy i ubóstwie". Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na uwadze przedstawioną przez wnioskodawczynię sytuację materialną uznać należało, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie posiada bowiem środków na opłacenie kosztów postępowania, w tym kosztów opłacenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę deklarowaną wysokość dochodów uzasadnione jest, zdaniem Referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 243, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.