Uzasadnienie
I SA/Łd 39/14
Pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. Z. i W. M. oraz J. B. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2013.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 stycznia 2014 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy przesyłki zawierające powyższe wezwanie zostały doręczone skarżącym w dniu 20 stycznia 2014 r.
W treści pisma z dnia 24 stycznia 2013 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 25 stycznia 2014 r.) skarżący odpowiadając na wezwanie stwierdzili, że "nie posiadamy umocowania prawnego do ustalania naszych zobowiązań podatkowych, a zatem nie jest realne do spełnienia nasze życzenie obniżenia podatku o wymienioną przez nas kwotę". Oświadczyli ponadto, że żądanie wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie świadczy o tym, że Sąd nie zrozumiał treści wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do § 2 tego artykułu, pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl z kolei art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
Wskazać również należy, że przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 755/11, publ. LEX nr 1151464, z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 237/12, publ. LEX nr 1137743, z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792).
W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2013 w podatku od nieruchomości, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Termin zaś do uzupełnienia tego braku skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem 27 stycznia 2014 r., ponieważ pismo z dnia 24 stycznia 2014 roku będące odpowiedzią na wezwanie Sądu nie zawierało żądanych informacji.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
AK.