Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2017 r. A. W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie rozłożenia na raty zaległości w podatku od spadków i darowizn.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi.
W dniu 14 kwietnia 2017 r. do akt sprawy wpłynęło pismo skarżącej zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 P.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności. Wobec powyższego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne i wiążące.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie sądowoadminstracyjne.
Ake.