Uzasadnienie
A. Sp. z o. o. z siedzibą w S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2013 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za ten sam okres.
W treści skargi pełnomocnik strony skarżącej wniósł o "wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania przed sądami administracyjnymi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Podstawę prawną wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z jego treścią, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu jest zatem instytucją o charakterze wyjątkowym – odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie (por. w szczególności postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA).
Należy podkreślić, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.
Rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie wskazał, ani też nie uprawdopodobnił żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym nie uzasadnił wcale przesłanek, których spełnienie warunkuje wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie strona w skardze podnosi szereg zarzutów, a sam wniosek o wstrzymanie został również zamieszczony w tym piśmie, to jednak przedstawiona tam argumentacja stanowi uzasadnienie skargi, a nie wniosku o wstrzymanie wykonania. Sam rozpoznawany wniosek nie pozwala ocenić możliwości finansowych i majątkowych skarżącego. Tego rodzaju informacje są zaś niezbędne do ustalenia, czy zachodzą w sprawie przesłanki wstrzymania wykonania kwestionowanej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwił zatem Sądowi jego merytoryczną ocenę.
W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Ake.