Uzasadnienie
Rozpatrując wniosek M. W. Dyrektor Izby Skarbowej w P. wydał w dniu [...] r. indywidualną interpretację w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Skarżący w trybie art. 52 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] pismem z dnia [...] r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Dyrektor Izby Skarbowej w P. udzielił odpowiedzi na to wezwanie i doręczył ją skarżącemu w dniu [...] r. Nie stwierdził przy tym podstaw do zmiany swojego stanowiska.
W dniu [...] roku skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą interpretację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Skargę jako spóźnioną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 §2 p.p.s.a w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 §3 p.p.s.a.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na to wezwanie.
W tej sprawie ustawa nie przewiduje środka zaskarżenia od wydanej przez Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w P. interpretacji indywidualnej, więc skarżący pismem z dnia [...] r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i uzyskała odpowiedź organu w dniu [...] r. Zatem trzydziestodniowy termin, o którym mowa w art. 53 §2 p.p.s.a., upływał w dniu [...] r. W sytuacji, gdy skarżący wniósł skargę w dniu [...] r., (oddanie pisma w urzędzie pocztowym) należało ją uznać za spóźnioną.
W związku z tym na podstawie art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
P.Z. - C.