Postanowienie WSA w Łodzi z 31 stycznia 2017 r., I SA/Łd 40/17

Sąd

Dnia 31 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 31 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 roku p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski przewodniczący

Uzasadnienie

K. A., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 roku.

W skardze pełnomocnik skarżącego, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. i umorzenie postępowania, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia skargi. Wniosek uzasadniony został niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, bowiem wykonanie decyzji doprowadzi do pozbawienia skarżącego i jego rodziny środków utrzymania. Pełnomocnik wskazał, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i małoletnimi dziećmi. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącego. Ponosi miesięczne wydatki, do których należą składki do ZUS, opłata za prąd, opłata za wodę, podatek od nieruchomości, media, koszty wyżywienia i ubrania czteroosobowej rodziny, środki czystości, koszty podręczników oraz pomocy szkolnych dla dzieci. Pełnomocnik podkreślił przy tym, że ze względu na niskie dochody skarżący nie ma możliwości uzyskania kredytu celem pokrywania kosztów utrzymania własnego i rodziny. Ponadto skarżący jest osobą chorą, stwierdzono u niego m.in. zwyrodnienie barwnikowe siatkówki i krytyczne zawężenie pola widzenia, a choroba ma charakter postępujący. Stan jego zdrowia nie rokuje poprawy. W związku z innymi postępowaniami doszło do zajęcia rachunków bankowych skarżącego, co potwierdza załączone zawiadomienie o zajęciu wierzytelności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek należało uwzględnić.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca uprawdopodobnił w wystarczającym stopniu zaistnienie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Za takim rozstrzygnięciem przemawia przede wszystkim wysokość określonego zaskarżoną decyzją podatku (252.224 zł) i konieczność uiszczenia kwoty należności głównej wynikającej z przedstawionego zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego skarżącego w wysokości 239.926 zł wraz z kwotą odsetek w wysokości 195.396,72 zł. Jedyne przy tym źródło utrzymania czteroosobowej rodziny skarżącego stanowi prowadzona przez niego działalność gospodarcza. Z osiąganych z tego tytułu dochodów, jak wskazał pełnomocnik skarżącego, pokrywa on wydatki z tytułu składek ZUS i niezbędne koszty utrzymania rodziny. Ponadto skarżący ma problemy zdrowotne, stwierdzono u niego m.in. zwyrodnienie barwnikowe siatkówki i krytyczne zawężenie pola widzenia, a choroba ma charakter postępujący. Stan jego zdrowia nie rokuje poprawy ze względu na brak dostępnej terapii. Skarżący, jak podkreślił jego pełnomocnik, z uwagi na niski dochód nie ma możliwości uzyskania dodatkowych środków finansowych w drodze kredytu, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów utrzymania rodziny.

Przedstawiona sytuacja finansowa skarżącego, na którą niewątpliwie wpływ ma choroba skarżącego, uzasadniają twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do pozbawienia skarżącego i jego rodziny środków utrzymania i w efekcie skutkować wyrządzeniem mu znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., uznał za zasadne uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Ake.