Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 lipca 2009 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na znaczną kwotę zobowiązania objętego ww. decyzją (256.532 zł należności głównej i 142.838,48 zł odsetek) jego wyegzekwowanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Wskazał, że zajęcie rachunku bankowego skarżącego, w toku prowadzonej już przeciwko niemu egzekucji, doprowadziło do wypowiedzenia umowy kredytowej oraz uniemożliwiło mu regulowanie obowiązków alimentacyjnych.
Do wniosku pełnomocnik dołączył dwa pisma Banku A SA informujące, że z uwagi na brak środków na rachunku bankowym nie było możliwe w dniach 10 czerwca i 10 lipca 2009 r. zrealizowanie dyspozycji zlecenia stałego oznaczonego jako "alimenty". Załączył również pismo tego samego banku z dnia 15 czerwca 2009 r. zawierające informację o wypowiedzeniu umowy pożyczki o wskazanym numerze. Jako przyczynę wypowiedzenia tej umowy bank wskazał zajęcie w toku egzekucji rachunku bankowego strony oraz nie spłacanie odsetek od pożyczki i nie wnoszenie opłat za prowadzenie rachunku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie podkreślane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. w szczególności postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica).
Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.
Wniosek strony nie spełnia tak określonych kryteriów. Na obecnym etapie postępowania prócz ciężarów podatkowych wynikających z kwestionowanej decyzji, strona nie przedstawiła żadnych informacji co do innych spoczywających na niej obciążeń. Z wniosku, ani też dołączonego do niego pisma z dnia 15 czerwca 2009 r. o wypowiedzeniu pożyczki bankowej nie wynika wysokość zadłużenia z tego tytułu. Z kolei informacja o niezrealizowaniu zlecenia stałego opisanego jako "alimenty" nie może świadczyć o tym, że na podatniku ciąży obowiązek alimentacyjny, oraz że obowiązek ten nie został zrealizowany (skarżący mógł go przecież wykonać za pośrednictwem innego rachunku bankowego, czy też w formie gotówkowej). Przede wszystkim jednak z treści wniosku, ani też z załączonych doń pism, w ogóle nie wynika jaka jest sytuacja finansowa i majątkowa strony skarżącej. Brak miarodajnych danych co do obciążeń finansowych strony oraz możliwości ich realizacji uniemożliwia dokonanie oceny wniosku strony.
Nie sposób bowiem ustalić czy wyegzekwowanie kwestionowanej w niniejszej sprawie decyzji będzie wiązać się z tak daleko idącymi skutkami jak te, o których mowa w cytowanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek strony nie zasługuje zatem na uwzględnienie.
W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
P.Pij.