Uzasadnienie
W dniu [...] roku M. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku odmawiającą skarżącemu umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z uwagi na trudną sytuację materialną.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że M. K. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem, jego źródłem utrzymania jest renta chorobowa w wysokości 720 zł, obciążona zajęciem komorniczym do kwoty 360 zł oraz zasiłek mieszkaniowy z opieki społecznej w wysokości 240 zł na pół roku. Syn skarżącego nie pracuje utrzymuje się z alimentów od matki, w wysokości 250 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, jest najemca lokalu o powierzchni 65 m2, w którym zamieszkuje wraz z synem. Miesięczne koszty utrzymania określił na kwotę około 870 zł (czynsz, prąd, telefon i gaz) około 300 zł miesięcznie skarżący wydaje na zakup żywności. Podkreślił, że miesięczne koszty utrzymania znacznie przekraczają posiadane przez niego dochody dlatego zmuszony jest korzystać z pomocy rodziny.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. K. wskazał, że wspólnie z synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego renta chorobowa, zasiłek z pomocy społecznej oraz alimenty syna w łącznej wysokości około 650 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, jego miesięczne koszty utrzymania wynoszą około 870 zł i nie jest w stanie ich uiścić bez pomocy rodziny Uwzględniając powyższe wysokość wpisu w sprawie niniejszej (500 zł) oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
P.Z-C.