Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] Nr [...] określającą Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w S. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za miesiąc styczeń 2006 r. w kwocie 72.560 zł.
Na powyższą decyzję spółka A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W dniu 30 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek spółki A o zawieszenie postępowania w sprawie z uwagi na fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 31 lipca 2007 r. zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym wykładni przepisów art. 109 ust. 5 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie zgodności tego przepisu z prawem europejskim. Strona skarżąca podniosła, że przepis ten stanowi materialno – prawną podstawę zaskarżonej decyzji, w związku z tym udzielenie odpowiedzi przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie skargi i na ocenę prawną zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie, w toku postępowania Sąd powziął wiadomość, iż w sprawie o sygn. akt I FSK 1062/06 Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:
- 1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy o VAT w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?
- 2. Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady, z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?
- 3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy o VAT?
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymaga również oceny przepisów prawa krajowego pod kątem ich zgodności z prawem wspólnotowym. Za celowe uznać zatem należy uzyskanie uprzednio wykładni przepisów wspólnotowych przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości.
Mając zatem na uwadze, iż powyższe pytanie prejudycjalne może mieć wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie sądowadministracyjne.
A. B.