Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...] r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.. z [...] r., nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji z [...]r., określającej T. W. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. oraz wysokość odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na ten podatek za poszczególne miesiące 2014 r.
W skardze na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie jego wykonania. Zdaniem pełnomocnika wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody stronie skarżącej, spowoduje ogromny uszczerbek majątkowy i sparaliżuje prowadzoną przez nią działalność gospodarczą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymujące w mocy wydane na podstawie art. 239b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.; dalej: O.p.), postanowienie organu pierwszej instancji dotyczące nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w przedmiocie wymiaru podatku oraz wymiaru odsetek za zwłokę od nieuiszczonych zaliczek na ten podatek. Jest to akt prawny o charakterze procesowym, wydany w celu wykonania obowiązków wynikających z innego aktu administracyjnego (decyzji wymiarowej). Postanowienie to ma charakter procesowy i samo nie podlega wykonaniu. Tymczasem, jak to już wyżej wskazano, wstrzymanie wykonania może mieć zastosowanie jedynie w odniesieniu do aktów lub czynności, które mają przymiot wykonalności, a więc stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie bez wątpienia takiego przymiotu nie posiada (por. postanowienia NSA z 1 grudnia 2011 r., I FZ 403/11, z 9 czerwca 2017 r., I FZ 109/17).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji
Ake.