Postanowienie WSA w Łodzi z 27 kwietnia 2006 r., I SA/Łd 415/06

Sąd

Dnia 27 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 27 kwietnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany postanowienia organu I instancji w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Skład

Asesor WSA Cezary Koziński

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 3 marca 2006 roku pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia wpisu w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia skargi.

W piśmie z dnia 17 marca 2006 roku pełnomocnik skarżącej poinformował, iż M. W. odstąpiła od uzupełnienia wskazanych w wezwaniu braków. Pełnomocnik skarżącej wniósł o odrzucenie skargi.

Zarządzeniem z dnia 27 marca 2006 roku wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia skargi.

Mimo upływu zakreślonego terminu, nałożonego zarządzeniem, wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 220 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty.

W niniejszej sprawie, mimo prawidłowego wezwania, nie uiszczono wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, a zatem nie uzupełniono braku skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.