Uzasadnienie
J.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...] nr[...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2008r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych powyższej skargi przez nadesłanie odpisu skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 kwietnia 2008 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania). Do dnia dzisiejszego nie wykonano powyższego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym; w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji zaś należy, stosownie do art. 215 § 1 ppsa, podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeśli od tej wartości zależy wartość opłaty. W myśl art. 230 ppsa pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie. Na podstawie art. 231 zd. pierwsze zaś wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.
Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż skarga, której przedmiotem jest decyzja określająca lub ustalająca określoną należność pieniężna, powinna zawierać, poza elementami typowymi dla każdego pisma sądowego, dodatkowy, szczególny i obowiązkowy wymóg formalny, a mianowicie powinna określać wartość przedmiotu zaskarżenia. Obowiązek podania tej wartości ciąży, w myśl powołanych przepisów, na podmiocie wszczynającym spór z organem administracji publicznej, podmiot ten bowiem najlepiej orientuje się w przedmiocie tego sporu i potrafi określić jego właściwe granice poprzez wskazanie przedmiotu sporu.
Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy w pierwszej kolejności podnieść należy, iż przedmiotem wniesionej przez J.S. skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...] nr[...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. Wprawdzie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest wskazana decyzja, niemniej jednak istota sporu między stronami dotyczy wskazanej w niej wysokości należności pieniężnej. Skarżący obowiązany był więc, w myśl powołanego przepisu art. 215 § 1 ppsa, określić wysokość należności pieniężnej będącej przedmiotem sporu w skardze, ewentualnie na wezwanie Sądu we wskazanym 7 – dniowym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącego wezwania do wskazania wartości przedmiotu w dniu 11 kwietnia 2008r., termin do zastosowania się do tego wezwania rozpoczął swój bieg w dniu 12 kwietnia 2008r., a zakończył w dniu 18 kwietnia 2008r. Pomimo upływu terminu skarżący nie wykonał obowiązków nałożonych wezwaniem.
Nie usunięcie w zakreślonym terminie braku formalnego, skutkuje odrzuceniem skargi. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi przez Sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.
P.Pie.