Uzasadnienie
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] roku nr [...] ustalił A. R. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 roku w kwocie 517.715,00 złotych od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w wysokości 690280,00 złotych.
W odwołaniu z dnia [...] roku A. R. zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] roku nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W zażaleniu z dnia [...] roku A. R. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] roku. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, iż w sprawie nie wystąpiła przesłanka "ważnego interesu strony" oraz art. 217 § 2 jak i art. 210 § 4 w związku z art. 219 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie w uzasadnieniu do zaskarżonego rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych i prawnych istotnych dla rozstrzygnięcia, w szczególności poprzez brak w uzasadnieniu faktycznym wskazania faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności.
Postanowieniem z dnia [...] roku nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie. Organ podatkowy wskazał na art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej, z którego wynika, że z urzędu lub na wniosek strony organ może wstrzymać wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub ważnym interesem publicznym.
Organ odwoławczy podkreślił, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. nie przedstawiono argumentów za istnieniem "uzasadnionego ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego", zaś zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji nie stanowiły podstawy do jej wstrzymania. Organ wskazał, że skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów uzasadniających wniosek.
Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił również, że z informacji nadesłanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. wynika, że w dniu [...] roku skarżąca uiściła zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku o wstrzymanie wykonania, której skarżąca wnosiła. Organ uznał, iż w związku z uregulowaniem należności postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W skardze z dnia [...] roku A. R. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia i uwzględnienie wniosku. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 224 § 2, art. 217 § 2, art. 210 § 4 i art. 219 Ordynacji podatkowej poprzez błędną interpretację, a także art. 208 Ordynacji podatkowej przez błędne jego zastosowanie. Wskazano, że orzecznictwo sądów administracyjnych, a także wykładnia przepisów wskazują, iż wniosek w każdej sytuacji należy rozpatrzeć merytorycznie, gdyż nie wiadomo czy interes podatnika nie został naruszony przez brak rozpoznania wniosku. Zapłata jest okolicznością faktyczną, natomiast organ powinien rozstrzygnąć problem prawny.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wskazano, że decydujące znaczenie w niniejszej sprawie ma fakt, iż przed wniesieniem zażalenia strona skarżąca zapłaciła ciążące na niej zobowiązanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa.
Na wstępie należy wskazać na treść art. 59 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60 ze zm.), z którego wynika, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek m.in. zapłaty. Kluczową kwestią w niniejszej sprawie jest fakt, że A. R. przed wniesieniem zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, zapłaciła w dniu [...] roku ciążące na niej zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...], o wstrzymanie której wnosiła. Organ podatkowy wskazał, że w dniu wydania postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, organ nie posiadał wiedzy na temat dokonanej przez stronę wpłaty. Postępowanie w sprawie uchylenia postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. stało się w związku z tym bezprzedmiotowe.
Zażalenie na to postanowienie skarżąca wniosła już po zapłaceniu ciążącego na niej zobowiązania podatkowego. Zgodnie z treścią art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe wygasa wskutek zapłaty całości lub części zobowiązania podatkowego. Oznacza to, że po wygaśnięciu zobowiązania podatkowego nie istnieją już więzi prawne między podatnikiem a związkiem publicznoprawnym, będącym wierzycielem. W myśl natomiast art. 208 Ordynacji podatkowej organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe (...). Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, co powoduje, że nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Istotą umorzenia postępowania jest jego przerwanie, uchylenie wszystkich dokonanych czynności oraz orzeczenie o dalszym jego nieprowadzeniu. Dlatego też postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] i [...] roku zostały wydane w granicach prawa, a wniosek na moment rozstrzygania został merytorycznie rozpoznany.
Na marginesie należy zaznaczyć, że w momencie orzekania o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organy podatkowe właściwie oceniły wniosek skarżącej. A. R. nie przedstawiła żadnych dowodów uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania, natomiast z treści art. 224 § 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej wynika, że strona powinna przedstawić argumenty przemawiające za istnieniem uzasadnionego ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.
D.T.