Uzasadnienie
W dniu 12 marca 2014 roku A. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Łd 410/14 wynika, że wnioskodawca wspólnie z konkubiną oraz dwojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę tymczasową konkubiny skarżącego w wysokości 1.680 zł brutto miesięcznie oraz dochód z prac dorywczych wykonywanych przez wnioskodawcę. Skarżący zamieszkuje w będącym jego własnością domu o powierzchni 180 m2 i jest właścicielem 14-letniego samochodu Renault Scenic nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne udokumentowane przez wnioskodawcę koszty utrzymania jego gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 280 zł (opłaty za energię elektryczną i przedszkole syna).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawca wspólnie z konkubiną oraz dwojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę tymczasową konkubiny skarżącego w wysokości 1.249 zł netto miesięcznie oraz dochód z prac dorywczych wykonywanych przez wnioskodawcę. Skarżący zamieszkuje w będącym jego własnością domu o powierzchni 180 m2 i jest właścicielem 14-letniego samochodu Renault Scenic nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania jego gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 280 zł (opłaty za energię elektryczną i przedszkole syna). Uwzględniając powyższe, fakt, że przed tutejszym sądem równocześnie zawisły trzy sprawy ze skarg wnioskodawcy, stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mko