Uzasadnienie
J. G. i B. G. zaskarżyli do sądu administracyjnego decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 24 marca 2023 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że zaskarżona decyzja została wydana wobec J. G. a wobec B. G. prowadzono równoległe postępowanie i wydano odrębną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5a.
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, przepis art. 50 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok NSA z 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2 108 380).
W przedmiotowej sprawie stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji był jedynie J. G., natomiast skargę do sądu podpisała także B. G..
Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 6 lipca 2022 r. oboje małżonkowie wystąpili o rozłożenie na raty zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat za 2018 r. w wysokości 20.347 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 5.683 zł. Kwota ta została wykazana przez J. G. w korekcie zeznania PIT-39 za 2018 r.
Decyzją z dnia 26 września 2022 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu odmówił J. G. umorzenia wyżej opisanej zaległości podatkowej.
W dniu 11 października 2022 r. J. G. ponownie skorygował zeznanie PIT-39 za 2018 r., wskazując niższą kwotę do zapłaty (19.159 zł).
Uwzględniając drugą powyższą korektę zeznania w treści zaskarżonej decyzji organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i orzekł o odmowie umorzenia J. G. zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości przez upływem 5 lat za 2018 r. w wysokości 19.159 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 5.351 zł. Adresatem zaskarżonej do sądu decyzji był jedynie J. G..
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wyjaśnił, że w rozpoznaniu wniosku o umorzenie zaległości podatkowej prowadzono dwa odrębne postępowania administracyjne. Prowadzone równolegle do przedmiotowego postępowanie wobec B. G. zakończyło się odrębną decyzją organu odwoławczego z dnia 27 marca 2023 r. Nr 1001-IEW-1.4261.38.2022.12.U26.RD
Skoro adresatem rozstrzygnięć decyzji obydwu instancji w przedmiotowym postępowaniu był J. G. i to jemu – jako jedynej stronie tego postępowania – doręczano decyzje, to jako osoba posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. jest on uprawniony do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy w jego sprawie, to J. G. posiada bowiem legitymację skargową w przedmiotowej sprawie. J. G. wykorzystał swoje uprawnienie i pomyślnie wniósł taką skargę.
Skargę na przedmiotową decyzję dotyczącą J. G. wniosła jednak także B. G., która nie posiada legitymacji skargowej w tym postępowaniu, nie była bowiem stroną postępowania prowadzonego wobec jej męża, nie mogła zatem skutecznie wnieść w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego.
W konsekwencji należy uznać, że skarga B. G. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
aj