Uzasadnienie
W dniu 5 marca 2014 r. strona wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. stwierdzające, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczące indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, zostało wniesione z uchybieniem terminu i pozostawił je bez rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania podatkowego.
Uzasadniając powyższe stanowisko organ podatkowy podał, że interpretacja podatkowa, której dotyczy ww. wezwanie została doręczona stronie w dniu 23 grudnia 2013 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone w dniu 8 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie terminu do jego wniesienia, co uzasadniało wydanie zaskarżonego postanowienia.
Po analizie pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 31 stycznia 2014 r. (załączonego do skargi) organ podatkowy przyjął, że przesyłka zawierająca wezwanie została nadana w dniu 7 stycznia 2014 r., tj. w ostatnim dniu terminu. Widniejąca na przesyłce data: 8 stycznia 2014 r., jest wynikiem wadliwego działania operatora pocztowego.
Wobec powyższego organ podatkowy uznał, że zarzuty skargi są w całości zasadne i postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie i orzekł, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu bowiem na skutek uwzględnienia skargi przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., w ramach tzw. samokontroli, stało się bezprzedmiotowe.
Tryb samokontroli, o którym mowa powyżej został uregulowany w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a.
Stosownie do wymienionego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W rozpoznawanej sprawie organ podatkowy korzystając z uprawnienia przyznanego na podstawie cytowanego przepisu, uchylił w całości zaskarżone postanowienie i uznał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione w terminie. W tej sytuacji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania stanowi podstawę do jego umorzenia. Stosownie do art. 161 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak punkcie pierwszym postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 201 § 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składają się: uiszczony wpis od skargi, w wysokości 100 zł, wynagrodzenie radcy prawnego, w wysokości 240 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 490) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa, w wysokości 17 zł. ak