Uzasadnienie
J. R., reprezentowana przez adwokata J. M. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2017 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2012.
W skardze kasacyjnej strona wniosła m.in. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.
W załączonym do skargi kasacyjnej wniosku o przyznanie prawa pomocy, sporządzonym na druku PPF strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy przyjął, że skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Wziął przy tym pod uwagę, że postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. skarżącej WSA w Łodzi zmienił postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 maja 2017 r. i przyznał stronie prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił (karta 103 akt). Ponadto w aktualnym stanie sprawy koszty sądowe sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu aktualnie złożonego wniosku skarżąca podniosła, że jest w bardzo złej sytuacji finansowej, która jest następstwem decyzji o zawieszeniu działalności gospodarczej. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej są obecnie dochody z gospodarstwa rolnego, które prowadzi samodzielnie.
Skarżąca oświadczyła, że wychowuje sama małoletnią córkę. Posiada dom o powierzchni 150 m2 i wartości 200.000 zł oraz gospodarstwo rolne o powierzchni 6,624 ha przeliczeniowych i wartości 200.000 zł.
Strona oświadczyła, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani wierzytelności. Wśród przedmiotów wartościowych wymieniła ładowarkę "Ostrówek" o wartości 8.000 zł.
Skarżąca nie wskazała wysokości dochodów z gospodarstwa rolnego. Oświadczyła, że ponosi wydatki na spłatę kredytu, utrzymanie dziecka, ubezpieczenie gospodarstwa rolnego, leczenie, media, ogrzewanie i wyżywienie w łącznej wysokości 2.100 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie do art. 246 § 1pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W ocenie referendarza wniosek zasługuje na uwzględnienie, mimo że oświadczenie o stanie majątkowym nie jest kompletne. Referendarz odstąpił od wzywania strony do uzupełnienia wniosku i wykorzystał dokumenty załączone przez pełnomocnika do sprzeciwu z dnia 5 czerwca 2017 r. (karta 75 akt).
Z uzasadnienia powyższego sprzeciwu wynika, że skarżąca uzyskuje dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 1.000 zł. Z załączonych do sprzeciwu dwóch decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. i [...] r. wynika, że skarżącej zostały przyznane dopłaty w wysokości 7.924 zł.
Z pozostałych dokumentów wynika, że skarżąca poniosła m.in. wydatki: za usługi świadczone przez operatora telefonii komórkowej w wysokości 238 zł i 160 zł, ubezpieczenie KRUS za trzy miesiące w wysokości 393 zł, z tytułu umowy zawartej z A. Bank – 137 zł miesięcznie, z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2017 w wysokości 1.302 zł. Wśród złożonych dokumentów znajdują się ponadto rachunki i faktury za leczenie i leki.
W tym miejscu wskazać należy, że kwota wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 750 zł, podobnie jak w drugiej ze spraw skarżącej (sygn. akt I SA/Łd 424/17).
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie uiścić wpisów od skarg kasacyjnych w łącznej kwocie 1.500 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
AKE.