Uzasadnienie
S. Ś. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 rok.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przedmiotowego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 29 czerwca 2018 r.
W piśmie z 4 lipca 2018 r. skarżący oświadczył, że nie stać go na sądy, ponieważ utrzymuje się z emerytury. Na dowód powyższego złożył zaświadczenie z ZUS z 3 lipca 2018 r., z którego wynika, że skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 2.251,51 zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 10 lipca 2018 r. pismo skarżącego z 4 lipca 2018 r. zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, a skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu. Stosowne wezwanie wraz z formularzem PPF zostało doręczone skarżącemu 18 lipca 2018 r.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo, w którym m.in. stwierdził, że nie będzie się bawił w sądy ponieważ to nie on popełnił błąd, tylko pracownicy Urzędu Miasta R.. Ponieważ pomyłka jest ewidentna, to urząd miasta powinien ponosić koszty naprawy błędu. Do odpowiedzi skarżący załączył niewypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zgodnie z art. 252 § 2 powołanej ustawy, wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania - art. 257 P.p.s.a..
Mając na uwadze, iż skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, pomimo że otrzymał druk celem jego wypełnienia i odesłania, na podstawie art. 257 i art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a. zarządzono pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Wyjaśnić należy, że z art. 199 P.p.s.a., wynika, że co do zasady to strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Obowiązek ten jest niezależny od tego jak oczywiste, w przekonaniu skarżącego, jest naruszenie prawa przez organ podatkowy.
Obowiązkiem strony wnoszącej skargę jest uiszczenie wpisu od skargi. Uwolnienie się od tego obowiązku jest możliwe poprzez przyznanie prawa pomocy polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych. Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest jednak uzależnione od złożenia wniosku na określonym w przepisach formularzu. W tym zakresie obowiązujące przepisy nie przewidują żadnych wyjątków. Odmowa złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
E.B.