Uzasadnienie
Skargą z 6 kwietnia 2016 r. pełnomocnik H. G. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r., wydaną w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki z o.o. w likwidacji w podatku od towarów i usług za miesiące I–VI 2010 r. wraz z odsetkami za zwłokę.
W skardze pełnomocnik zamieścił między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji, powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku wskazał na wysokie zobowiązania ustalone zaskarżoną decyzją. Ich egzekucja będzie oznaczać nagłą likwidację majątku skarżącego. Strona nie posiada bowiem kwot wskazanych w decyzji (ponad 55 tys. zł). Tymczasem w ocenie skarżącego błędna decyzja organu podatkowego zostanie uchylona w toku kontroli sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie (por. w szczególności postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA).
Podkreślić należy przy tym, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.
W niniejszej sprawie zaprezentowana we wniosku argumentacja jest enigmatyczna i w istocie nie odnosi się do przesłanek przyznania ochrony tymczasowej. Samo przytoczenie treści art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może być wystarczające. Rzeczą wnioskodawcy – stosownie do tego co zostało już powiedziane – jest wskazanie konkretnych okoliczności stanowiących wypełnienie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, nie zaś cytowanie ustawy. W szczególności rozpoznawany wniosek w najmniejszym stopniu nie pozwala ocenić możliwości finansowych i majątkowych strony skarżącej. Tego rodzaju informacje są zaś niezbędne do ustalenia, czy zachodzą przesłanki wstrzymania kwestionowanej decyzji. Skarżący we wniosku powołał tylko typowe skutki zapłaty zobowiązania podatkowego, które same w sobie nie przesądzają o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Co więcej w żaden sposób nie wykazał, że nawet te typowe skutki będą wynikiem wykonania decyzji.
W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Ake.