Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niewątpliwie rola faktury w systemie podatkowym wprowadzonym ustawą z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ jest szczególna. Faktura stanowi bowiem w tym podatku podstawę do wyliczenia podatku przez podatnika, a to przez pomniejszenie podatku należnego wykazanego na fakturach wystawionych z tytułu sprzedaży, o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur otrzymanych wraz z otrzymanymi towarami lub wykonanymi na jego rzecz usługami.
Stosownie do przepisu art. 25 ust. 1 pkt 4 lit. "a", obniżenie kwoty podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, których nabycie zostało udokumentowane fakturą wystawioną niezgodnie z art. 32 przytoczonej ustawy. Nie można jednak podzielić stanowiska organów podatkowych, że w rozstrzyganej sprawie fakt przyjęcia przez skarżących nieprawidłowo sporządzonej faktury, zawierającej błędną stawkę podatku od towarów i usług i wpisanie do rejestru zakupów kwoty wynikającej z tej faktury, a następnie odliczenie podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, oznaczał automatycznie naruszenia przez skarżących zasad prowadzenia ewidencji określonych w art. 27 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Organy podatkowe pominęły bowiem milczeniem okoliczność, iż błędna stawka została określona przez organy celne. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżący nabyli towar od Przedsiębiorstwa "A.", które sprowadziło go z zagranicy. Zgodnie z zawartym w aktach oświadczeniem importera, stawka podatku od towarów i usług w wysokości 7 procent została określona przez Urząd Celny, który na dołączonych do akt Jednolitych Dokumentach Administracyjnych SAD skreślił zastosowaną przez importera stawkę 22 procent i wpisał stawkę 7 procent. Urząd celny, zgodnie z art. 11 ust. 2 cytowanej ustawy, jako płatnik zobowiązany jest do obliczania i pobierania podatku od towarów importowanych i przekazywania pobranego podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę urzędu celnego. Importer nie miał zatem prawa zastosować innej stawki, niż stawka zastosowana w decyzji organu celnego, bo zmiana stawki mogła nastąpić tylko w trybie postępowania administracyjnego. Jak wynika z wyjaśnień importera zawartych w aktach sprawy, wystawiona faktura była zatem zgodna z decyzją organu celnego, nie można zatem do czasu zmiany tej decyzji mówić o zastosowaniu niewłaściwej stawki przez wystawcę faktury, ani o wadliwości ewidencji prowadzonej przez skarżących.
Ponieważ w aktach sprawy nie ma oryginalnych decyzji organu celnego, prowadząc ponownie postępowanie organ odwoławczy powinien zbadać w tym zakresie zasadność zarzutów stawianych przez skarżących. Pominięcie tych okoliczności w prowadzonym postępowaniu stanowiło niewątpliwie naruszenie art. 77 par. 1 i art. 80 Kpa.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 55 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.