Uzasadnienie
W dniu 4 marca 2012 roku T. Z. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji określającej podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych 2007 roku. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów i wyjaśnień nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżący wspólnie z małoletnią córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego wynagrodzenie za pracę w kwocie minimalnej tj. 1.600 zł brutto. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 37 m2 znajdującym się w prywatnej kamienicy, za które opłaca czynsz w wysokości 200 zł miesięcznie, opłata za prąd wynosi ok. 120 zł miesięcznie. W związku z bankructwem prowadzonej firmy transportowej zmuszony został do zawieszenia w lutym 2012 roku prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca wyjaśnił, że jego córka pozostaje na jego wyłącznym utrzymaniu ponieważ jego była żona przebywa w areszcie śledczym. W związku z niskimi dochodami wnioskodawcy w utrzymaniu córki pomaga jego matka.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy T. Z. wskazał, że wspólnie z małoletnią córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.600 zł brutto. Skarżący nie posiada żadnego majątku. Miesięczne koszty utrzymania ponoszone przez wnioskodawcę wynoszą ok. 320 zł kolejne. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (200 zł) oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk