Postanowienie WSA w Łodzi z 1 lipca 2004 r., I SA/Łd 447/04

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

Rozpoznanie

w dniu 1 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi G. N. i T. N.j na decyzję Izba Skarbowa w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. O wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 12 września 2000 r. sygnatura akt I SA/Łd 1963/98 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA W. Jarzębowski (spr.), Sędziowie NSA

Uzasadnienie

I SA/Łd 443/04

W dniu 5 stycznia 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga G. i T. N. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 12 września 2000r. - sygnatura akt I SA/Łd 1963/98.

Wyrokiem, o którego uchylenie strona wnosi, Naczelny sąd Administracyjny oddalił skargę G. N. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu złożenia zeznania rocznego za 1997 rok.

W celu ustalenia czy skarga została wniesiona w terminie oraz uzupełnienia innych braków skargi skarżący zostali wezwania do ich uzupełnienia pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.

W wykonaniu wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wskazali, iż podstawą skargi o wznowienie są przestępstwa popełnione z rażącym naruszeniem prawa przez funkcjonariuszy organów finansowych I i II instancji, Prokuratury oraz, że informacje o tychże działaniach posiadali już w roku 1997.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia - szczegółowo określonej w wymienionej ustawie.

W myśl art. 279 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.

Skarga o wznowienie postępowania winna być wniesiona w terminie trzech miesięcy, przy czym termin ten jest liczony od dnia dowiedzenia się podstawie wznowienia - art. 277 w/w ustawy. W przedmiotowej sprawie skarżący podnieśli, iż o podstawie wznowienia - na którą się powołują - wiedzieli już w 1997 roku, a zatem należy uznać, iż znali ją już na etapie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego, natomiast nie powoływali się na nią.

W zakresie określenia podstawy wznowienia wskazali, iż podstawą skargi jest przestępstwo popełniane przez funkcjonariuszy organów finansowych i Prokuratury, nie przedstawili jednak żadnego wyroku skazującego, który potwierdziłby te czyny - art. 274 w/w ustawy.

Nie można również uznać zasadności żądania strony z uwagi na późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu - art. 273 § 2 w/w ustawy, bowiem jak wskazała strona fakt popełnienia przestępstwa i innych działań korupcyjnych były znane skarżącemu już w 1997 roku.

Ponadto przedmiotową skargę o wznowienie złożyła zarówno T. N. jak i G. N., w sytuacji gdy postanowienie, którego uchylenia strony domagają się zostało wydane w sprawie ze skargi G. N., a zatem T. N. nie jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, bowiem nie występowała w postępowaniu jako strona.

Z tych wszystkich względów Sąd uprawniony był orzec jak w sentencji.