Uzasadnienie
W dniu 19 marca 2015 roku A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą skarżącej wysokość należności z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych z wypłaconych wynagrodzeń za miesiące od stycznia do czerwca 2014 roku oraz orzekającą o jej odpowiedzialności jako płatnika z tego tytułu.
Postanowienie z 26 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę spółki z powodu jej nieopłacenia oraz nie nadesłania odpisu z KRS.
W dniu 17 czerwca 2015 roku skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. W swoim piśmie zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na wezwanie sądu formularzu PPPr skarżąca rozszerzyła swój wniosek o prawo pomocy domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o majątku i dochodach spółki oraz dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że spółka prowadzi działalność w zakresie usług porządkowych. Kapitał zakładowy skarżącej wynosi 50.000 zł. W 2014 roku osiągnęła ona przychody na poziomie 513.913 zł, poniosła koszty w wysokości 488.597 zł wypracowując zysk w wysokości 25.315 zł. W bieżącym roku przychody spółki w pierwszym kwartale wyniosły 56.766 zł, w drugim kwartale 69.450 zł, w trzecim kwartale 52.500 zł. Środki trwałe należące do spółki zostały zajęte na poczet jej zaległości wobec ZUS, jednak pozostają one w dyspozycji spółki i może ona z ich wykorzystaniem prowadzić swoją działalność. Źródłem finansowania działalności skarżącej do lipca 2015 roku był kredyt obrotowy w wysokości 100.000 zł, skarżąca nie udzieliła informacji o bieżących źródłach finansowania swojej działalności. Nadesłane wyciągi z dwóch rachunków bankowych obrazują ich stan na koniec czerwca oraz lipca br., ich saldo było dodatnie i wynosiło 726 zł i 739 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenie prawa pomocy.
Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. - strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Z treści powyższego przepisu (w szczególności z użytego w nim określenia "gdy wykaże") wynika, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o prawo pomocy, spoczywa na stronie, która ubiega się o jego przyznanie. Strona ma przekonać, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią jakichkolwiek kosztów postępowania. Ponadto powinna należycie uzasadnić i wykazać okoliczności, które podaje we wniosku.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o stanie majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że wysokość kapitału zakładowego skarżącej wynosi 50.000 zł. Spółka mimo trudności związanych z nierzetelnością jej kontrahentów, na która wskazuje w swoim wniosku o prawo pomocy w 2014 roku osiągnęła przychody na poziomie 513.913 zł, poniosła koszty w wysokości 488.597 zł wypracowując zysk w wysokości 25.315 zł. W bieżącym roku jej przychody za pierwsze trzy kwartały wyniosły 178.716 zł, spółka nie wykazała, aby jej działalność przynosiła straty.
Biorąc pod uwagę powyższe, wysokość wpisu od skargi (287 zł), stosownie do treści art. 245 § 1 i 2 i art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. uznać należało, że skarżąca nie wykazała, iż nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Skarżąca mimo zgłaszanych w uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy trudności z utrzymaniem płynności finansowej oraz zajęciem środków trwałych i rachunku bankowego w dalszym ciągu prowadzi z zyskiem działalność gospodarczą. Mimo ograniczenia zakresu działalności 2014 rok zakończyła zyskiem. Na dzień występowania z wnioskiem o prawo pomocy na jej rachunkach bankowych znajdowały się środki na pokrycie wpisu od wniesionej skargi. Powyższe gołosłownym czyni oświadczenie skarżącej o braku jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów zainicjowanego postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AKE.