Uzasadnienie
I. z siedzibą w Ł. (dalej także: strona skarżąca) za pośrednictwem radcy prawnego wniósł skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 czerwca 2026 r. w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących podatków od towarów i usług. Do skargi załączono odpis pełnomocnictwa udzielonego r.pr. N. L. przez J. D. (k. 8 akt sądowych).
W wykonaniu zarządzenia z dnia 11 sierpnia 2026 r., pismem z dnia 12 sierpnia 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego wywiedzionej skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa i reprezentowania strony skarżącej przez J. D., zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej także: p.p.s.a.).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwanie doręczono na adres kancelarii pełnomocnika strony skarżącej w dniu 17 sierpnia 2026 r.
W wykonaniu wezwania sądu, pełnomocnik strony skarżącej w dniu 24 sierpnia 2026 r. przedłożyła odpis aktu powołania prof. dr hab. J. D. z dniem 1 stycznia 20256 r. na Dyrektora I. oraz odpis z rejestru instytutów naukowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Według art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania.
Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że pełnomocnik czy osoba uprawniona do reprezentacji zostali zwolnieni z tego obowiązku tylko w sytuacji, gdy Sąd ma możliwość ustalenia umocowania do działania w imieniu strony skarżącej w oparciu o dostęp elektroniczny do wykazu lub rejestru, ale pod warunkiem, że w skardze podano podstawę umocowania tej osoby (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 marca 2026 r. sygn. akt II SA/Rz 98/26, opubl. CBOSA).
Brak tego rodzaju dokumentu stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05; postanowienie NSA z 26 września 2013 r., I GSK 1346/13, CBOSA). Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z przedłożonych na wezwanie sądu przez pełnomocnika strony skarżącej dokumentów wynika, że udzielający pełnomocnictwa r.pr. N. L.
- - prof. dr hab. J. D. został powołany z dniem 1 stycznia 2025 r. na Dyrektora I., na okres czteroletniej kadencji, tj. do 31 grudnia 2028 r. Z załączonego odpisu rejestru instytutów naukowych nie wynika jednak umocowanie Dyrektora do reprezentowania ww. I. w dacie udzielenia pełnomocnictwa r.pr. N. L., a tym samym nie jest możliwa stanowcza ocena prawidłowości i skuteczności podjętych przez niego czynności na etapie wniesienia skargi.
W konsekwencji należało uznać, że mimo stosownego wezwania zawierającego pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie, strona nie wykonała obowiązku, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a., co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono, jak w pkt 1. sentencji postanowienia.
Natomiast o zwrocie uiszczonego przez stronę wpisu od skargi w kwocie 200 zł – wobec jej odrzucenia – orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
db