Uzasadnienie
E. O. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2014, w wysokości 22.235 zł. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku podała, że jest osobą samotną. Mieszka w miejskim schronisku dla bezdomnych kobiet. Z uwagi na zły stan zdrowia skarżąca nie może podjąć żadnej pracy. Dnia 28 maja 2018 r. została przyjęta do szpitala w trybie pilnym do leczenia operacyjnego. Oświadczyła, że nadal przebywa pod opieką lekarską.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca nie posiada żadnego majątku. Źródłem utrzymania skarżącej jest zasiłek stały w wysokości 604 zł wypłacany przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Ł. [...] Wydział [...].
Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżąca była członkiem Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w Ł. i posiadała spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. Z powodu zaległości czynszowych prawo to utraciła. W dniu 26 lipca 2007 r. miała miejsce eksmisja skarżącej z lokalu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).
W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie strona wystąpiła o prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie referendarza skarżąca w sposób wiarygodny wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w szczególności nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi ani ustanowić pełnomocnika z wyboru.
Z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Z uwagi na zły stan zdrowia nie może podjąć żadnej pracy. Utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 604 zł.
W tej sytuacji aby zapewnić skarżącej możliwość obrony swoich praw przed sądem należało uwzględnić wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowić dla strony adwokata.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
E.B.