Uzasadnienie
I SA/Łd 453/04
W dniu 5 stycznia 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga G. i T. N. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 26 czerwca 2001r. - sygnatura akt I SA/Łd 1976/98.
Wyrokiem, o którego uchylenie strona wnosi, Naczelny sąd Administracyjny oddalił skargę G. N. na postanowienie Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji.
W celu ustalenia czy skarga została wniesiona w terminie oraz uzupełnienia innych braków skargi skarżący zostali wezwania do ich uzupełnienia pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.
W wykonaniu wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wskazali, iż podstawą skargi o wznowienie są przestępstwa popełnione z rażącym naruszeniem prawa przez funkcjonariuszy organów finansowych I i II instancji, Prokuratury oraz, że informacje o tychże działaniach posiadali już w roku 1997.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia - szczegółowo określonej w wymienionej ustawie.
W myśl art. 279 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Skarga o wznowienie postępowania winna być wniesiona w terminie trzech miesięcy, przy czym termin ten jest liczony od dnia dowiedzenia się podstawie wznowienia - art. 277 w/w ustawy. W przedmiotowej sprawie skarżący podnieśli, iż o podstawie wznowienia - na którą się powołują - wiedzieli już w 1997 roku, a zatem należy uznać, iż znali ją już na etapie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego, natomiast nie powoływali się na nią.
W zakresie określenia podstawy wznowienia wskazali, iż podstawą skargi jest przestępstwo popełniane przez funkcjonariuszy organów finansowych i Prokuratury, nie przedstawili jednak żadnego wyroku skazującego, który potwierdziłby te czyny - art. 274 w/w ustawy.
Nie można również uznać zasadności żądania strony z uwagi na późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu - art. 273 § 2 w/w ustawy, bowiem jak wskazała strona fakt popełnienia przestępstwa i innych działań korupcyjnych były znane skarżącemu już w 1997 roku.
Ponadto przedmiotową skargę o wznowienie złożyła zarówno T. N. jak i G. N., w sytuacji gdy postanowienie, którego uchylenia strony domagają się zostało wydane w sprawie ze skargi G. N., a zatem T. N. nie jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, bowiem nie występowała w postępowaniu jako strona.
Z tych wszystkich względów Sąd uprawniony był orzec jak w sentencji.