Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Burmistrz Z. odmówił Spółce z o.o. A. umorzenia zaległego podatku od nieruchomości zawiązanego z prowadzeniem działalności gospodarczej za wrzesień 2013 r. wraz z odsetkami.
Po rozpatrzeniu odwołania spółki od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] r. uchyliło w całości ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Skargę na powyższą decyzję wniósł Burmistrz Z., żądając jej uchylenia.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że skoro Burmistrz Z. działał w sprawie jako organ podatkowy, to nie posiada legitymacji do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. trafnie podniosło w odpowiedzi na skargę, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do NSA, ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego (uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych –www.nsa.gov.pl).
Z art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613) organem podatkowym właściwym w sprawach podatków i opłat unormowanych w niniejszej ustawie jest wójt (burmistrz, prezydent miasta).
W orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, iż organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, nie jest i nie może być w tej samej sprawie stroną postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Naruszałoby to regułę zgodnie z którą role strony i sędziego w konkretnym przypadku są niepołączalne (por. wyrok NSA z 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 1311/11 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka pozycja organu jako dysponenta władztwa publicznego zapobiega równoczesnemu występowaniu w charakterze strony kierującym się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji oraz w roli organu orzeczniczego mającego obowiązek zachowania bezstronności (por. wyrok NSA z 28 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2377/10, postanowienie NSA z 7 grudnia 2006 r., sygn. I OZ 1646/06).
Z powyższego wynika, że skoro w sprawach dotyczących podatku od nieruchomości burmistrz jest organem właściwym do orzekania o wysokości tego podatku jak i przyznawania ulg podatkowych, to nie ma w tych sprawach przymiotu strony postępowania podatkowego i sądowoadministracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę.
J.B.