Uzasadnienie
W niniejszej sprawie R. G. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji tego organu z [...] r., określającej podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie wskazując, że kwestionowane postanowienie jako niezaskarżalne w toku postępowania podatkowego, nie jest również zaskarżalne do sądu administracyjnego
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie przypomnieć należy, że obowiązkiem sądu, do którego wpłynęła skarga, jest w pierwszej kolejności zbadanie jej dopuszczalności. Badanie to polega w szczególności na ustaleniu czy sprawa przedstawiona pod rozstrzygnięcie sądu mieści się w zakresie jego właściwości. Katalog spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne zawiera art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."). Wśród aktów poddanych kontroli sądów administracyjnych wymienione zostały między innymi postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Pozostaje zatem ustalić, czy objęte skargą postanowienie mieści się w katalogu rozstrzygnięć wymienionych w powołanym przepisie.
Po pierwsze zauważyć należy, że postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego są zaskarżalne zażaleniem tylko, gdy ustawa wprost przewiduje taką możliwość. W postępowaniu podatkowym stanowi o tym wprost art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: O.p.). W niniejszej sprawie, kwestionowane postanowienie zostało wydane w ramach postępowania wszczętego wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego. Trafnie zatem wskazuje Dyrektor Izby Skarbowe w odpowiedzi na skargę, że zastosowanie znajdzie tu art. 246 § 2 O.p., zgodnie z którym: na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie zostało wydane przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej lub samorządowe kolegium odwoławcze. Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej, a zatem nie przysługuje na nie zażalenie.
Po wtóre – zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jest to jedno z postanowień rozstrzygających kwestie wynikające w toku postępowania, o których mowa w art. 237 O.p. Strona może zatem kwestionować jego zasadność dopiero w odwołaniu od decyzji.
Reasumując, skoro poddane kontroli sądu postanowienie nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, w ogóle nie może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.
Ake.