Uzasadnienie
W dniu 22 listopada 2007 r. po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych za lata 2002-2004 Wojewódzki Sąd Administracyjny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. ogłosił wyrok oddalający skargę. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 20 grudnia 2007r.
W dniu 21 grudnia 2007r. S. P. złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2008r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Jednocześnie Sąd umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Okręgowa Rada Radców Prawnych w Ł. wyznaczyła do prowadzenia sprawy radcę prawnego R.C.–W.
W dniu 15 lutego 2008r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., w którym podniosła, iż zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna winna być co do zasady sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Pełnomocnik skarżącego podniosła, iż została powiadomiona o fakcie ustanowienia pełnomocnikiem skarżącego w dniu 30 stycznia 2008r. – pismo Okręgowej Rady Radców Prawnych w Ł. z dnia 22 stycznia 2008r. W tym samym dniu pełnomocnik skierowała do skarżącego pismo zawierające prośbę o kontakt celem podpisania pełnomocnictwa.
Skarżący udzielił pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu w dniu 8 lutego 2008r., co umożliwiło wniesienie skargi kasacyjnej. W tej sytuacji zdaniem pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest uzasadniony, bowiem skarżący nie ponosi winy za uchybienie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin jeśli spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.
W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie, spełnione bowiem zostały wszystkie wymienione powyżej przesłanki.
Główną przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy w uchybieniu tegoż terminu. Oceniając ten brak, należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu można zatem mówić jedynie w sytuacji, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uchybienia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku – por. pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/02, publ. M.Pr.2002, Nr 23, poz. 1059.
Jest niesporne, iż z uwagi na wynikający z art. 175 p.p.s.a. tzw. przymus adwokacko radcowski, skarżący nie mógł prawnie skutecznie sporządzić i wnieść skargi kasacyjnej. Nie dysponując dostatecznymi środkami pozwalającymi na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego skarżący wystąpił niezwłocznie pod otrzymaniu odpisu wyroku wraz z jego uzasadnieniem, o ustanowienie radcy prawnego na zasadzie prawa pomocy. Podnieść należy, iż ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje przerwania biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na skutek wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2005r. sygn. akt II OZ 393/05).
W konsekwencji pomimo wniesienia takiego wniosku przez skarżącego termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zanim Sąd wniosek ów rozpoznał i ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. Podnieść dalej należy, iż z art. 244 § 2 p.p.s.a. wynika, iż samo ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie stanowi umocowania do działania w imieniu strony skarżącej, np. wniesienia skargi kasacyjnej. Ustanowienie radcy prawnego z urzędu stanowi bowiem uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu. Dopiero udzielenie pełnomocnictwa ustanowionemu pełnomocnikowi umożliwia temu drugiemu działanie w imieniu skarżącego. W rozpoznawanej sprawie skarżący udzielił pełnomocnictwa ustanowionemu radcy prawnemu w dniu 8 lutego 2008r.
W ocenie Sądu powyższe unormowania prawne i przedstawione okoliczności sprawy świadczą, iż niemożność wniesienia skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nastąpiła z przyczyn niezawinionych przez stronę. Mając na uwadze, iż reprezentujący stronę skarżącą radca prawny złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz dokonał czynności, której nie dokonano w terminie tj. sporządził skargę kasacyjna w imieniu skarżącego, Sąd uznał, iż zostały spełnione wszystkie przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak postanowieniu.
P.Pij.