Uzasadnienie
W dniu 12 listopada 2009 r. A. W. wniosła skargę (sprecyzowaną pismem z dnia 9 grudnia 2009 r.) na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. o wszczęciu postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że jest ona niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie może zostać rozpoznana z uwagi na fakt, iż przepisy nie dopuszczają możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego.
Katalog aktów i czynności objętych kontrolą sądowoadministracyjną zawarty jest w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."). Odnośnie postanowień przepis ten w pkt 2 i 3 stanowi, iż zaskarżeniu do sądu podlegają wyłącznie trzy grupy aktów tego rodzaju:
- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym kończące to postępowanie oraz
- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym rozstrzygające sprawę co do istoty.
Postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego bez wątpienia nie jest aktem kończącym postępowanie (wręcz przeciwnie, ono je inicjuje), nie jest to też akt rozstrzygający o meritum sprawy (merytoryczne załatwienie sprawy nastąpi w formie decyzji). Zaskarżone postanowienie nie należy również do pierwszej z wymienionych kategorii, gdyż na postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego nie służy zażalenie. Zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony (art. 165a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa /Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm./). Doręczając kwestionowane obecnie postanowienie organ prawidłowo pouczył skarżącą o jego niezaskarżalności.
Ponieważ z wyżej wskazanych względów skarga jest niedopuszczalna, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
J.Z.