Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 11 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 480/17

Uzasadnienie

I SA/Łd 480/17

Gmina Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia [...] r. przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia i zwrotu podatku w związku z realizacją projektu: "Przebudowa budynku stacji uzdatniania wody w Ś. z instalacjami, budowa dwóch zbiorników retencyjnych stalowych wraz z wykonaniem obudów studni głębinowych i rozbiórka budynku gospodarczego".

Zaskarżanej interpretacji zarzucono:

1. – niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 2a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług poprzez uznanie, iż inwestycja polegająca m.in. na przebudowie budynku stacji uzdatniania wody w miejscowości Ś. będzie wykorzystywana przez Urząd Gminy do działalności innej niż działalność gospodarcza Urzędu, w związku z czym Gmina (działająca poprzez Urząd Gminy) nie będzie miała prawa do odliczenia całości podatku VAT naliczonego w związku z realizacją tej inwestycji, lecz będzie zobowiązana do zastosowania tzw. prewspółczynnika VAT.

Nadto podniesiono zarzuty (w przypadku stwierdzenia, iż Gmina ma obowiązek stosowania prewspółczynnika VAT w związku z planowaną inwestycją):

1. – błędnej wykładnia art. 86 ust. 2h oraz art. 86 ust. 2b ustawy o VAT - polegająca na uznaniu, iż Gmina jest zobowiązana do ustalenia wysokości podatku naliczonego podlegającego odliczeniu w związku z realizacją inwestycji polegającej m.in. na przebudowie budynku stacji uzdatniania wody w miejscowości Ś. zgodnie z zasadami wynikającymi z Rozporządzenia Ministra Finansów z 15 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (dalej: Rozporządzenie);
2. – błędnej wykładnia art. 86 ust. 2h, art. 86 ust. 2b oraz art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - polegająca na uznaniu, iż Gmina jest zobowiązana do ustalenia wysokości podatku naliczonego podlegającego odliczeniu w związku z realizacją inwestycji polegającej m.in. na przebudowie budynku stacji uzdatniania wody w miejscowości S. zgodnie ze sposobem określenia proporcji wskazanym w Rozporządzeniu, pomimo tego, że w analizowanym opisie zdarzenia przyszłego zastosowanie tak obliczonego prewspółczynnika doprowadzi do rażącego naruszenia zasady neutralności VAT, gdyż doprowadzi do sytuacji, w której Gmina — wykorzystując wytworzoną infrastrukturę w przeważającej części (w ponad 98%) do czynności opodatkowanych podatkiem VAT - będzie mogła odliczyć niewielkie kwoty podatku VAT naliczonego;
3. – niewłaściwej ocena co do zastosowania przepisów Rozporządzenia w związku z art. 168a ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w związku z art. 86 ust. 2b ustawy o VAT — poprzez dopuszczenie możliwości zastosowania przepisów Rozporządzenia w sytuacji, gdy przepisy te są sprzeczne z art. 168a ust. l Dyrektywy VAT który powinien znaleźć bezpośrednie zastosowanie, a jednocześnie pro wspólnotowa wykładnia art. 86 ust. 2b ustawy o VAT zapewnia rezultat zgodny z celami Dyrektywy VAT.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje

W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjnym postanowieniem z 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I FSK 294/15, przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne – "Czy realizując inwestycję polegającą na budowie infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), wobec czego czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na tę inwestycję?".

Natomiast postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne:

1. 1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s.
2. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy:
3. - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium);
4. - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych;
5. 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany?
6. 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie udzielenie odpowiedzi na ww. zagadnienia prawne, będzie miało bezpośrednie przełożenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi na zagadnienia prawne ujęte w obu wskazanych wyżej postanowieniach o sygn. I FSK 294/15 i I FSK 972/15.

mko