Uzasadnienie
Spółka z o.o. A. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia przybliżonej kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. oraz nałożenia obowiązku zapłaty podatku wynikającego z wystawionej faktury oraz zabezpieczenia na majątku spółki kwoty zaniżonego zobowiązania podatkowego za ten okres wraz z należnymi odsetkami za zwłokę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 17 lipca 2018 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni. Odpis zarządzenia doręczono spółce w dniu 31 lipca 2018 r.
W dniu 6 sierpnia 2018 r. spółka złożyła, na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podano, że spółka nie prowadzi obecnie działalności, nie osiąga dochodów i nie posiada majątku trwałego. Kapitał zakładowy spółki wynosi 2.700.000 zł. Za ostatni rok obrotowy spółka osiągnęła stratę w wysokości 1.464,07 zł. Do wniosku dołączono rachunek zysków i strat – wariant porównawczy na dzień 31 grudnia 2017 r., z którego wynika, że przychody ze sprzedaży wyniosły 878,565 zł, natomiast koszty działalności operacyjnej i zrównane z nimi, wyniosły 2.502,57 zł. Saldo na rachunku bankowym wynosi – 29,50 zł, co zostało udokumentowane wyciągiem z rachunku bankowego za lipiec 2018 r.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W niniejszej sprawie spółka wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Pomimo że spółka nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej i nie posiada majątku, to referendarz uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Możliwość taką dopuszcza cytowany powyżej art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., którego wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie prawnej nie jest obligatoryjne pomimo wykazania, że osoba ta nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Ze znajdującego się w aktach podatkowych zeznania CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu w roku 2017, wynika, że spółka osiągnęła w całym roku przychód w wysokości 1.079,32 zł i poniosła koszty jego uzyskania w wysokości 2.457,40 zł. W konsekwencji wykazała stratę w wysokości 1.378,08 zł.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że również w latach poprzednich spółka poniosła stratę w wysokości odpowiednio: 25.623,83 zł i 9.399,01 zł (str. 8 decyzji). Z decyzji wynika, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej. Na podstawie deklaracji VAT-7 organ podatkowy ustalił, że ostatnia sprzedaż miała miejsce w listopadzie 2015 r.
Pomimo faktycznego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej spółka pozyskuje środki finansowe na koszty. Z załączonego do wniosku o prawo pomocy rachunku zysków i strat wynika, że w roku 2017 spółka poniosła koszty działalności operacyjnej w wysokości 2.502,57 zł, w tym koszty usług obcych w wysokości 2.215,58 zł. Ze znajdującego się w aktach podatkowych rachunku zysków i strat wynika, że koszty działalności operacyjnej wyniosły 9.124,68 zł, w tym usług obcych w wysokości 8.320,40 zł. Z powyższego wynika, że pomimo iż spółka nie osiąga zysku od kilku lat, to przeznacza środki finansowe na pokrycie kosztów jej funkcjonowania.
Z powszechnie dostępnych informacji wynika, że prezes zarządu skarżącej spółki i zarazem jej jedyny wspólnik A. K. jest równocześnie prezesem zarządu Spółki z o.o. B. w C. oraz zasiada w radzie nadzorczej Spółki akcyjnej C., a zatem posiada możliwość dofinansowania spółki w środki finansowe niezbędne do uiszczenia wpisu od skargi i inne koszty postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
AKE.