Uzasadnienie
W dniu 11 kwietnia 2017 r. Z. B., działając jako pełnomocnik swojej córki L. B. złożyła do tutejszego sądu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., pismo, w którym wniosła o anulowanie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 15.481 zł wraz z odsetkami w wysokości 2.981 zł.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. przekazując ww. pismo skarżącej poinformował, że prowadzi postępowanie odwoławcze od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. z dnia [...] r. w sprawie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2013-2014, obciążających L. B..
Ponieważ z treści pisma skarżącej nie wynikało jakiego aktu ono dotyczy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 kwietnia 2017 r. Z. B. została wezwana do oznaczenia organu podatkowego, którego działania dotyczy skarga oraz wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu. Ponadto została wezwana do złożenia pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu córki, przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W odpowiedzi (pismo z dnia 8 maja 2017 r.) Z. B. wyjaśniła, że jej skarga dotyczy działalności Urzędu Skarbowego w T. M., który nałożył na jej chorą na schizofrenię córkę, podatek od zasiłku pobieranego z Holandii. Wyjaśniła, że przedmiotem skargi jest decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna ponieważ dotyczy aktu, który nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.") wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Równocześnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Powyższe reguły w odniesieniu do rozpoznawanej sprawy oznaczają, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być decyzja organu podatkowego dotycząca odmowy umorzenia zaległości podatkowych i odsetek, ale tylko taka decyzja, która ostatecznie kończy postępowanie podatkowe.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 24 stycznia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. M. wydał decyzję Nr [...], o odmowie umorzenia zaległości podatkowej w wysokości 15.483 zł. wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 2.981 zł w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2013-2014. Od wskazanej decyzji stron złożyła odwołanie i aktualnie toczy się postępowanie odwoławcze przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej w Ł.. Od decyzji (ewentualnie postanowienia) wydanego przez ten organ strona będzie mogła wnieść skargę do tutejszego sądu, w terminie i w sposób, o którym zapewne poinformuje organ odwoławczy.
Skarga, którą Z. B. wniosła w dniu 11 kwietnia 2017 r. jest przedwczesna. Ponadto z wyjaśnień udzielonych na wezwanie sądu wynika, że intencją strony było zaskarżenie pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. z dnia 16 lutego 2017 r., które w ogóle nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pismo to nie jest decyzją o odmowie umorzenia należności podatkowych, lecz informacją o sposobie ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w odwołaniu od wskazanej wyżej decyzji.
Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 227 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) organ podatkowy (do którego strona złożyła odwołanie), przekazując sprawę, jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów i poinformować stronę o sposobie ustosunkowania się do nich.
Pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. z dnia 16 lutego 2017 r. stanowi realizację obowiązku wynikającego z przywołanego przepisu.
Reasumując, sąd postanowił odrzucić skargę ponieważ nie dotyczy ona aktu, który podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd nie jest właściwy do rozpoznania takiej skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Na marginesie sąd zauważa, że pełnomocnictwo, które Z. B. nadesłała na wezwanie sądu nie zawiera wyraźnego upoważnienia do działania Z. B. w charakterze pełnomocnika córki w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Nawiązując do żądania zawartego w piśmie Z. B. z dnia 8 maja 2017 r. o nadesłanie formularza pełnomocnictwa, sąd wyjaśnia, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma obowiązku składania pełnomocnictw na formularzu. Pełnomocnictwo powinno być złożone na piśmie. Istotne jest natomiast by wynikało z jego treści, że pełnomocnik ma upoważnienie do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzucił skargę.
Ake.