Postanowienie WSA w Łodzi z 21 grudnia 2004 r., I SA/Łd 49/04

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi Z.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA J. Brolik, Sędziowie NSA A. Cudak, Asesor C. Koziński (spr.)
T. Naraiński protokolant

Uzasadnienie

Pierwszy Urząd Skarbowy Ł.-B. decyzją z dnia [...] nr [...] określił Panu Z.D. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. w kwocie 66.433,80 zł.

Od decyzji tej, w dniu 21 lipca 2003 r. podatnik wniósł odwołanie do Izby Skarbowej w Ł. Organ podatkowy drugiej instancji, po rozpatrzeniu zarzutów podniesionych w odwołaniu, w oparciu o materiały zgromadzone w przedmiotowej sprawie, decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-B. potwierdzając nieprawidłowości w zakresie zadeklarowanych przychodów (zaksięgowaniu jako korekta przychodów "na minus" kwoty łącznej w wysokości 80.842,05 zł, wynikającej z wystawionych rachunków korygujących i zaksięgowaniu "na plus" części należności uzyskanych po wystawieniu rachunków korygujących na łączną kwotę 8.512,43 zł), zaniżenia kosztów o kwotę 71,34 zł, zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę 36.050,99 zł i wadliwego zaksięgowania w pozycji pozostałych wydatków wydatku poniesionego na zakup cukierków w kwocie 13,05 zł.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucił, iż:

1. organ podatkowy nie uwzględnił wniosków dowodowych,
2. pominięto fakt, że skarżący działał według wskazań dokonanych przez pracowników Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-B. i Izby Skarbowej w Ł.,
3. pominięto dowody w postaci umów o naprawę, cesję wierzytelności, rachunków korygujących,
4. naruszono dwuinstancyjności postępowania podatkowego,
5. należności podatkowej jest przedawniona.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowego argumentując, że uchylił decyzję z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...] nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie (decyzja z dnia [...] nr [...]) z uwagi na fakt, iż zobowiązanie skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. przedawniło się z dniem 31 grudnia 2003 r.

Skarżący, pismem z dnia 08 marca 2004 r., podtrzymał skargę, pomimo uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania podatkowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) daje organowi odwoławczemu uprawnienie do autokorekty własnej decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. skorzystał z tego uprawnienia, uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję organu podatkowego pierwszej instancji, a następnie umorzył postępowanie w sprawie.

Wobec tego postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161§ 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy Sąd umorzył postępowanie.