Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B. T. ponieważ skarżąca nie uiściła wpisu od skargi.
Pismem z dnia 27 grudnia 2012 r. oznaczonym jako "Informacja" skarżąca wyjaśniła, że uiściła opłatę sądową w dniu 8 listopada 2013 r., jednak na skutek pomyłki w numerze rachunku bankowego, pieniądze nie trafiły na właściwy rachunek bankowy.
W odpowiedzi na wezwanie sądu pełnomocnik strony w piśmie z dnia 20 stycznia 2014 r. wyjaśnił, że intencją strony było "przywrócenie terminu do wniesienia skargi". Podkreślił jednocześnie, że w dniu 7 stycznia 2014 r. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Po pierwsze sąd przyjął, że pismo zatytułowane: "Informacja" stanowi w istocie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a nie terminu do wniesienia skargi. Skarga bowiem został wniesiona w terminie, a jedynym powodem jej odrzucenia, było nieuiszczenie należnego wpisu.
Po drugie sąd ocenił, że ów wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, jest niedopuszczalny, ponieważ kwestia zachowania terminu do uiszczenia wpisu, nie została prawomocnie rozstrzygnięta.
Sąd podziela - ugruntowany już w orzecznictwie sądów administracyjnych - pogląd, iż w sytuacji jednoczesnego wniesienia środka odwoławczego od rozstrzygnięcia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu do dokonania czynności oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, omawiane instytucje procesowe wykluczają się wzajemnie.
W przypadku, gdy strona kwestionuje ocenę sądu, że do uchybienia terminu doszło, tzn. gdy twierdzi, że czynności dokonała w terminie, a sąd błędnie uznał, iż terminowi uchybiła, powinna wnieść środek odwoławczy. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności strona powinna wnieść w sytuacji, gdy nie kwestionuje ona faktu, że uchybiła terminowi, jednakże w jej ocenie to uchybienie nie było zawinione i następnie wskazuje przyczyny usprawiedliwiające niedokonanie czynności w terminie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt I FZ 39/13).
Podkreślić trzeba więc, że omawiane instytucje procesowe oparte są na przeciwstawnych przesłankach - podstawą skorzystania ze środka zaskarżenia jest przekonanie, że do uchybienia terminu nie doszło, natomiast wniosek o przywrócenie terminu opiera się na twierdzeniu, że do tego uchybienie doszło, lecz jest ono niezawinione. Tak więc złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Stosownie bowiem do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270, dalej: P.p.s.a.), dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna.
Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.). Ponadto pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W sytuacji więc, gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia.
W ocenie sądu uznać należy zatem, że wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem. Natomiast przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uznać trzeba za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 P.p.s.a.), co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy sąd stwierdził, że bezsporne w sprawie jest to, iż pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 grudnia 2013 r. r., odrzucającego skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od tej skargi, natomiast strona, działając osobiście wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, mając na uwadze całość wskazanej powyżej argumentacji na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
AK.