Uzasadnienie
W dniu 11 kwietnia 2017 r. C. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2011 i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Skarżący zaskarżył również decyzje kasacyjne Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w sprawach zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości za lat 2011 - 2016.
W odpowiedzi na doręczony skarżącemu odpis zarządzenia z dnia 28 kwietnia 2017 r. zobowiązującego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.218,31 zł (netto).
Skarżący oświadczył, że cierpi na szereg schorzeń. Korzysta z opieki przychodni specjalistycznych: cukrzycowej i urologicznej. Oświadczył, że sprawa jest dla niego zbyt skomplikowana aby mógł ją prowadzić samodzielnie.
Majątek skarżącego stanowi pięćdziesięcioletni dom o powierzchni 220 m2, który zdaniem skarżącego jest wart 200.000 zł i nieruchomość rolną o powierzchni 4.500 m2. Skarżący oświadczył, że miesięcznie ponosi wydatki za media w wysokości 45 zł, wodę w wysokości 120 zł, ogrzewanie w wysokości 280 zł oraz na leczenie i lekarstwa w wysokości 140-150 zł.
Do wniosku załączono decyzję ZUS o przeliczeniu emerytury z dnia 27 października 2016 r., z której wynika, że od 1 grudnia 2016 r. emerytura skarżącego wynosi 1.218,31 zł (netto).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)- dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do treści art. 246 § 1pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Uwzględniając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz wziął pod uwagę wysokość wpisu od skargi (500 zł) i niezbędne wydatki (około 600 zł). Uwzględnił również okoliczność, że przed tutejszym sądem zawisło sześć spraw dotyczących skarg na decyzje kasacyjne dotyczące kolejnych okresów rozliczeniowych. Wpis od skargi w każdej z tych spraw wynosi 500 zł, co oznacza, że skarżący jest zobowiązany do uiszczenia łącznie 3.000 zł.
Porównując te kwoty z wysokością emerytury (1.218,31 zł), którą aktualnie otrzymuje skarżący referendarz ocenił, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. (art. 253 P.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.