Uzasadnienie
W dniu 4 stycznia 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesioną w dniu 7 grudnia 2007 roku skargę I. O. na swoje postanowienie z dnia [...] w przedmiocie przekazania pisma zgodnie z właściwością rzeczową.
W dniu 22 stycznia 2008 roku do sądu wpłynął pochodzący od skarżącej wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach I. O. wskazała, iż jest wdową, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą 1.200 zł brutto z tytułu pobieranej przez nią emerytury. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu spółdzielczym o powierzchni około 26 m 2, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Wskazała, iż jej miesięczne koszty utrzymania zamykają się kwotą około 332 zł (komorne, światło, gaz, telefon, telewizja). Emerytura skarżącej podlega zajęciu i z tego tytułu komornik co miesiąc potrąca jej kwotę 305 zł. Skarżąca jest też obciążona spłatą kredytu w wysokości 90 zł miesięcznie. Na utrzymanie pozostaje jej kwota 173 zł, wobec powyższego nie jest wstanie uiścić kosztów sądowych oraz ustanowić pełnomocnika z wyboru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
I. O. wskazała, iż jest wdową samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą 1000 zł netto. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu spółdzielczym o powierzchni około 26 m2, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. I. O. wskazała, iż jej miesięczne koszty utrzymania zamykają się kwotą około 332 zł, ponadto z emerytury komornik co miesiąc potrąca jej kwotę 305 zł, jest także obciążona spłatą kredytu w wysokości 90 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
MK