Uzasadnienie
W. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 468 zł skarżący wniósł o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.
W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną B. i 22-letnią córką A.. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi hodowla kur. Jednocześnie skarżący wskazał, że oboje z żoną osiągają z tego tytułu dochód w kwocie 2.000 zł brutto miesięcznie. Córka jest studentką studiów dziennych, nie pracuje i nie osiąga żadnego dochodu. Natomiast łączne koszty związane z opłatami eksploatacyjnymi i zakupem lekarstw zamykają się kwotą 800 zł. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow.
60 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 10 ha.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przychody z hodowli kur niosek mają sezonowy charakter i pozwalają na minimalną egzystencję całej rodziny.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma nadesłanego do Sądu w dniu 11 maja 2015 roku wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną B. i 22-letnią córką A.. Córka skarżącego jest studentką studiów dziennych, nie pracuje i nie osiąga żadnego dochodu. W związku z tym jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi hodowla kur i sprzedaż jaj. Skarżący wraz z żoną osiągają z tego tytułu dochód w kwocie 2.000 zł brutto miesięcznie. Łączne koszty związane z opłatami eksploatacyjnymi i zakupem lekarstw zamykają się kwotą 800 zł. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 60 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 10 ha. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności ani rzeczy ruchomych lub nieruchomości, których sprzedaż pozwoliłaby mu pozyskać środki na zapłacenie wpisu.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu trzyosobowej rodziny i niezbędnych wydatków, a także kwotę wpisu od skargi (468 zł), referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.