Postanowienie WSA w Łodzi z 20 lipca 2022 r., I SA/Łd 511/22

Sąd

Dnia 20 lipca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 20 lipca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 26 kwietnia 2022 r. nr KO.401.52.2021 w przedmiocie zarzutów złożonych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności z tytułu podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk przewodnicząca

Uzasadnienie

S. N. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 26 kwietnia 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Wolborza z dnia 20 października 2021 r., uznające w części za uzasadnione zarzuty B. E.N. złożone w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności z tytułu podatku od nieruchomości za 2015 r. oraz nieuznające zarzutów ww. zobowiązanej dotyczących należności z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 r. i 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U.2022r., poz. 329, dalej jako "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, przepis art. 50 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Przepis art. 50 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne uprawnienie lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się zatem w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku.

Z akt sprawy wynika, że adresatem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 26 kwietnia 2022 r., jak i poprzedzającego go postanowienia Burmistrza Wolborza z dnia 20 października 2021 r. jest wyłącznie B. E. N.. Z uwagi na powyższe nie budzi wątpliwości, iż jedynie B. E.N. jako osoba posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a. jest uprawniona do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy w tej sprawie. Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł S. N., który nie posiada własnego interesu prawnego w zaskarżeniu rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności z tytułu podatku od nieruchomości. Zażalenie na postanowienie z dnia 20 października 2022 r. podpisali zarówno S. N. i B. E. N.. S. N. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w jakim charakterze występuje w kwestionowanej sprawie – w imieniu własnym, czy też w imieniu B. E. N.. W przypadku występowania jako pełnomocnik B. E. N. został on wezwany do przedłożenia oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa w terminie 7 dni. W konsekwencji braku odpowiedzi na opisane wezwanie, w dniu 26 kwietnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim wydało postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia S. N. na postanowienie w niniejszej sprawie.

Reasumując, S. N. nie był adresatem rozstrzygnięcia, nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym B. E. N., nie jest zatem podmiotem, o którym mowa w art. 50 P.p.s.a.

W konsekwencji należy uznać, że skarga S. N. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. ak