Uzasadnienie
S. N. i B. N. zaskarżyli do sądu administracyjnego postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] r., w przedmiocie zwrotu podania z dnia [...] r. w części dotyczącej żądania odszkodowania i zadośćuczynienia za doznane krzywdy w wysokości 900 mld CHF od każdej osoby biorącej udział w przestępstwie wspólnie i solidarnie w tym od skarbu państwa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi B. N. jako bezzasadnej.
Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2021 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz.U.2019 r., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.") rozdzielił skargi i tak skarga B. N. została wpisana do rep. I SA/Łd 514/21, natomiast skarga S. N. do rep. I SA/Łd 515/21.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. prowadzi przeciwko B. N. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Burmistrza W. celem wyegzekwowania należności z tytułu nieuiszczonego podatku od nieruchomości. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. dokonał zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej zobowiązanej. W dniu 12 października 2020 r. B. N. złożyła pismo "Skarga na wszystkie czynności komornika i odpowiedź na wezwanie z dnia 21 września 2020 r.", w którym podniosła między innymi, że żąda odszkodowania i zadośćuczynienia za doznane krzywdy w wysokości 900 mld CHF od każdej osoby biorącej udział w przestępstwie wspólnie i solidarnie, w tym od Skarbu Państwa. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. zwrócił zobowiązanej, na podstawie art. 66 § 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, pismo z dnia 08 października 2020 r., w części dotyczącej tego żądania.
Zażalenie na powyższe postanowienie zostało podpisane przez B. N. i S. N., jednakże nie udzielili oni odpowiedzi na wezwanie w jakim charakterze występuje w sprawie S. N. – jako odrębny podmiot, czy też pełnomocnik. W dniu 25 lutego 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wydał postanowienie utrzymujące w mocy ww. rozstrzygnięcie, które zostało doręczone B. N..
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że oba postanowienia organów administracji zostały skierowane do jednego adresata – B. N..
W świetle art. 50 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest, co do zasady od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Zaskarżone w sprawie postanowienie wydana zostało wobec B. N.. S. N. nie był adresatem rozstrzygnięcia, nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym skarżącej, nie jest zatem podmiotem, o którym mowa w art. 50 p.p.s.a., zatem jego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalną z innych przyczyn.
P.C.