Uzasadnienie
Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] r., który zmienił poprzednio wydaną decyzję i określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 126.768 zł, w tym kwotę nadwyżki do rozliczenia w kolejnym miesiącu w wysokości 6.768 zł i kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 120.000 zł.
W złożonej skardze strona wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony, z dwóch przyczyn.
Po pierwsze jak wskazano wyżej przedmiotem zaskarżonej decyzji jest określenie wysokości nadważki podatku naliczonego nad należnym. Podkreślić należy, iż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji (str.
6) wynika, że w ocenie organów podatkowych podatnik zawyżył nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym o kwotę 3.375 zł, przy czym określając jej wartość organ podatkowy zmienił (obniżył) zadeklarowaną przez podatnika części nadwyżki do rozliczenia w kolejnym miesiącu. Pozostawił natomiast bez zmian zadeklarowaną przez podatnika kwotę nadwyżki podatku naliczonego do zwrotu bezpośredniego.
Dostrzeżenie powyższego faktu ma istotne znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ instytucja wstrzymania wykonania decyzji odnosi się jedynie do takich decyzji, które nadają się do wykonania – mają cechę wykonalności. Zaskarżona decyzja takiej właściwości nie ma, bowiem organy podatkowe zmieniły (obniżyły) zadeklarowaną przez podatnika wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia (określaną niekiedy mianem zwrotu pośredniego), nie zmniejszyły natomiast kwoty zadeklarowanego zwrotu bezpośredniego. Obniżenie kwoty nadwyżki do przeniesienia nie nakłada na podatnika obowiązku zapłaty należności podatkowej na rzecz organu podatkowego, za dany okres rozliczeniowy.
Zatem decyzja nie nakłada na podatnika obowiązku, który podlegałby dobrowolnemu bądź przymusowemu wykonaniu. Określenie nowej – innej od zadeklarowanej - wysokości kwoty do przeniesienia wpływa jedynie na rozliczenie podatku w kolejnym (kolejnych) okresie rozliczeniowym. Z tej przyczyny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia nie mógł zostać uwzględniony.
Po drugie stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z cytowanego przepisu wynika, że wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy wskazać okoliczności, które świadczyłyby, że jej wykonanie wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Skarżący takich okoliczności nie wskazał, koncentrując się wyłącznie na przedstawieniu argumentów mających świadczyć o wadliwości zaskarżonej decyzji i zasadności żądania jej uchylenia.
Wyjaśnić należy, iż argumenty te będą przedmiotem oceny w orzeczeniu kończącym postępowanie, nie są natomiast brane pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
t.n.