Uzasadnienie
Pismem z 16 lipca 2018 r. M. J., reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu zlikwidowanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A. za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za I-IV i VI-IX 2012 roku, I-II 2013 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Do skargi załączono wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na formularzu PPF.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 14 sierpnia 2018 r. wpis od skargi został określony w wysokości 500 zł.
Uzasadniając ów wniosek skarżący podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczył, że oboje z żoną nie pracują z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad córką L.. Przeciwko wnioskodawcy toczą się liczne postępowania egzekucyjne.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i trzema córkami. Według oświadczenia wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Rodzina utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 750 zł, który otrzymuje żona wnioskodawcy na córkę L. oraz świadczeń wychowawczych. Dochody rodziny wynoszą łącznie 2.250 zł.
Wnioskodawca oświadczył, że ponosi następujące wydatki: energia elektryczna – 200 zł, gaz – 100 zł, opał – 600 zł, woda i kanalizacja – 200 zł, telewizja i internet – 100 zł, wyżywienie - 300 zł na osobę, odzież i środki czystości – 100 zł na osobę, leki i leczenie – 1.000 zł, raty kredytowe – 950 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).
W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wnioskodawca nie przedstawił rzeczywistej sytuacji majątkowej swojej rodziny.
Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że zarówno wnioskodawca jak i jego żona nie pracują. Rodzice utrzymują pięcioosobową rodzinę z zasiłku pielęgnacyjnego i świadczeń wychowawczych w łącznej wysokości 2.250 zł. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności (ani żadnego majątku).
Zgodnie z zawartym we wniosku oświadczeniem o wysokości zobowiązań i wydatków stałych, suma tych wydatków i zobowiązań przekracza 5.000 zł.
Porównanie wysokości miesięcznych dochodów rodziny i wysokości jej wydatków prowadzi do wniosku, że albo wysokość wydatków została zawyżona, albo wnioskodawca bądź jego żona posiadają źródła dochodów lub oszczędności, które nie zostały ujawnione we wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wobec złożenia nierzetelnego oświadczenia o sytuacji majątkowej referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
AKE.