Uzasadnienie
W dniu 12 marca 2013 roku I. R. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] ustalającą skarżącej zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn. W skardze podatniczka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną i ustanowienie z urzędu radcy prawnego w osobie Z. N..
Ze złożonego na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni wspólnie ze studiującą córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jej renta w wysokości 765 zł netto, wynagrodzenie za pracę wysokości ok. 1.200 zł brutto miesięcznie, i alimenty uzyskiwane przez córkę w kwocie 346 zł miesięcznie. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, poza odziedziczonym stanowiący przedmiot obecnego postępowania. Z posiadanych niskich dochodów wnioskodawczyni misi ponieść koszty opłat za prąd, wodę, gaz, opał, telefon, leki dodatkowo dużym obciążeniem dla rodziny jest konieczność spłaty kredytu zaciągniętego na poczet podatku stanowiącego przedmiot sporu w sprawie niniejszej, którego miesięczna rata wynosi ok. 200 zł
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r, poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że I. R. wspólnie ze studiującą córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu renty i wynagrodzenia za prace skarżącej oraz alimentów jej córki zamyka się kwotą ok. 1.860 zł netto. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności, poza odziedziczonym będącym przedmiotem niniejszego postępowania. Z posiadanych niskich dochodów wnioskodawczyni misi ponieść koszty opłat za prąd, wodę, gaz, opał, telefon, leki dodatkowo dużym obciążeniem dla rodziny jest konieczność spłaty kredytu zaciągniętego na poczet podatku stanowiącego przedmiot sporu w sprawie niniejszej, którego miesięczna rata wynosi ok. 200 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (173 zł) stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania jej prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk