Uzasadnienie
W dniu 7 kwietnia 2014 roku M. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok. W skardze zawarty był wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu.
W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF skarżący rozszerzył swój wniosek o prawo pomocy domagając się również zwolnienia od kosztów sądowych. W swoim oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazał, że obecnie przebywa w Areszcie Śledczym nie posiada żadnych środków finansowych na uiszczenie kosztów postępowania, ani żadnego majątku. Jedynym źródłem utrzymania żony wnioskodawcy jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 2. 800 zł brutto miesięcznie, z którego musi ona jednak pokryć wszystkie wydatki związane z mieszkaniem oraz spłatą kredytu, dlatego z trudem wystarcza jej na skromne utrzymanie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca przebywa w Areszcie Śledczym nie posiada żadnych środków finansowych na uiszczenie kosztów postępowania, ani żadnego majątku. Jedynym źródłem utrzymania żony wnioskodawcy jest wynagrodzenie za pracę w wysokości ok.
2. 000 zł netto miesięcznie, z którego musi ona jednak pokryć wszystkie wydatki związane z mieszkaniem oraz spłatą kredytu Uwzględniając powyższe, fakt, że przed tutejszym sądem równocześnie zawisły dwie sprawy ze skarg wnioskodawcy, stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
D.B.